ساری

معشوق سلطنتی‌اش را با آن ببیند، بپوشد و به جای شاهزاده، روی کالسکه بنشیند. تمام ماجرا به خوبی مدیریت شد؛ شاهزاده در برایتون ماند؛ هانگر بانویش را به لندن برد، و از پایان غیرمنتظره‌ی فرار عاشقانه‌اش کمی آزرده خاطر نبود؛ اما چند ماهی نگذشت که بانویش فرصتی پیدا کرد تا ده برابر حقه‌ای را که شاهزاده به او داده بود، تلافی کند. نقوش تزئینی نقوش تزئینی فصل پنجم خاطرات و حکایاتی طلسم درباره جورج هانگر. ناب جورج هانگر (که بعدها چهارمین و آخرین لرد کولرین شد) زمانی از دوستان ساری خاص شاهزاده بود. او در ایتون و طلسم نویس گوتینگن تحصیل کرد و دعا مدتی افسر اولین هنگ پیاده نظام طلسم بود، که خیلی زود با انزجار از اینکه کسی بالاتر از او جادو و طلسمات ترفیع می‌گرفت، آن هنگ را ترک کرد.

سپس از طرف فرمانداری بهترین دعانویس شهر هسه کاسل به عنوان کاپیتان در سپاه هسیان یگر منصوب شد و سپس در آمریکا خدمت کرد و در طول جنگ با این سپاه بود. او بعداً (در سال ۱۷۸۲) به درجه سرگردی در سواره‌نظام سبک تارلتون رسید که سال بعد منحل شد و با نصف حقوق بازنشسته شد. در آن زمان بود که به گروه شاهزاده طلسم نویس پیوست و با حقوق ۳۰۰ پوند در سال به عنوان سواره‌نظام منصوب شد و این امر، همراه با بهترین دعانویس شهر جذب نیرو برای شرکت هند شرقی، به او این امکان را داد بابل که برای مدتی با خدمه خوشگذرانی که با آنها همکاری می‌کرد، رقابت کند.

اما روزهای شومی بر او گذشت طلسم و از ۲ ژوئن ۱۷۹۸ تا آوریل ۱۷۹۹ در زندان کینگز بنچ اقامت گزید و در سال ۱۸۰۰ مدتی به عنوان تاجر زغال سنگ در آنجا مستقر شد و به او لقب شوالیه الماس سیاه داده شد. او در بسیاری از کاریکاتورهای گیلری ظاهر می‌شود، اما وحشیانه‌ترین طنز تصویری او (نوشته کرویکشانک) در ۲ نوامبر ۱۸۱۲ با مجله اسکورج منتشر شد ، جایی که او به صورت مردی قد بلند و تمام‌چهره، با کت بلند و خاکستری رنگ و شنل و ستاره‌ای بر سینه راستش نشان داده شده است. هر یک از بازوهایش بروجرد پیرزنی را که جین می‌نوشد، احاطه کرده است و در کنار پاهایش، که یکی از آنها مانند پاهای یک ساتیر شکافته شده طلسم است، طلسم نویس زن جوانی دراز کشیده است

که بطری را به لب‌هایش می‌مالد. یک شیک‌پوش که در همان نزدیکی ایستاده است، صحنه را از طریق عینک امتحان خود بررسی می‌کند و می‌گوید: «او را دار بزنید! او کاملاً مست است.» برچسبی که از دهان شخص اصلی بیرون می‌آید، او را وادار به اظهار نظر می‌کند: «در مورد من، نام من کافی است؛ من با عنوان «نمونه‌ی کامل فسق و فجور» شناخته می‌شوم و فقط ادعا می‌کنم که دوست صمیمی [شاهزاده] هستم .» شرح چاپ شده‌ی این کاریکاتور شامل جادو و طلسمات پاراگراف توضیحی زیر است: جورجی در گودال کرمانشاه زغال سنگ. شخصی قدبلند و لاغر اندام، با لباسی ژنده اما به رنگ قهوه‌ای روشن، با چهره‌ای جادو و طلسمات عجیب و غریب، اکنون قدم به جلو گذاشت و فریاد زد: « نام من کافی است.

هر کسی که نام مرا شنیده باشد، باید بداند که من در تاریخ فسق و فجور بی‌رقیب هستم. من هیچ افتخاری بالاتر از دوست شاهزاده بودن ندارم .» پس از مرگ برادرش، در ۱۱ دسامبر ۱۸۱۴، او عنوان لرد کولرین را به دست آورد، اما هرگز این عنوان را نپذیرفت و از اینکه با این عنوان خطاب شود، بیزار بود. پس از مرگش، مجرد، در ۳۱ مارس بهترین دعانویس شهر ۱۸۲۴، در طلسم نویس هفتاد و سه سالگی، خاندان بارونی کولرین منقرض شد. هیویش چندین داستان درباره هانگر تعریف می‌کند.[27] «به خوبی شناخته شده است قزوین که شخص مذکور، زمانی که شاهزاده ولز، و بسیاری از بی‌نزاکتی‌های دوران جوانی که او مرتکب شده بود، بهترین دعانویس شهر توسط پادشاه، به همراهانش و به ویژه جادو و طلسمات به انجمن شریدان و سرگرد هانگر نسبت داده می‌شد.

در یک مورد خاص، هنگامی بهترین دعانویس شهر که سرگرد در حال جمع‌آوری نیرو بود، پادشاه با شنیدن اینکه شاهزاده توسط او و دیگران در سطح بالا از جایی به جای دیگر برده می‌شود، جمعیت زیادی را جمع‌آوری می‌کند و به مقدار زیاد برای آنها پول می‌ریزد، به خاطر ایجاد سرگرمی تماشای یک نمایش و اهداف بدتر دیگر، با احساسات فراوان فریاد زد: «شری، و من باید هانگر را دعا دار بزنم، زیرا آنها قلب مرا خواهند شکست و امیدهای کشورم را نابود خواهند کرد.» متن طلسم زیر برای دوستداران تفریح ​​و شیطنت غنی و دلچسب خواهد بود.